UM#26 Alanya Ultra

Enjoy when you can, endure when you must. / Yapabilirken keyfini çıkar, mecbur olduğunda katlan. Johann Wolfgang von Goethe

Bugüne kadar Alanya Ultra’dan (73km) daha zor ve daha uzun birçok yarışa katılmış olmama rağmen rahatlıkla söyleyebilirim ki koştuğum en zor yarıştı. Bunun nedenini ilerleyen bölümlerde örneklerle açıklamaya çalışacağım.

Konumu ve ikliminden dolayı bu yarış beni başından beri çok çekiyordu; nitekim beklentilerimi fazlasıyla karşıladı. Milli sporcumuz Ahmet Arslan’ın koşu geçmişi ve bu yarış için göstermiş olduğu çaba, Argeus’un organizasyonel tecrübesi ve becerisiyle (bkz. Cappadocia Ultra) birleşince ilerisi için büyük potansiyeli olan bir yarış ortaya çıkmış.

Foto: Ersavaş Güdül. Start öncesi pozumuz Cenk Turan, Tolga Sarı, Savaş Lütfi Kara, Bike Geçkinli, Aylin Savacı Armador, Sinem Özmen

Antrenmanlarımda da, yarışlarda da akıllı saat kullanmıyorum; sadece zamanı takip edebilmek adına kronometresi olan basit bir saatim var. Dolayısıyla yarış öncesi eğim grafiğini ve KN* zaman limitlerini etraflıca inceleyip, iki KN arasını en etkin şekilde nasıl geçebilirim, ortalama hızım ne olmalı vb. gibi hesaplar yapmak hem hoşuma gidiyor hem de benim için biraz zaruri çünkü bu hesap ve detayların asıl önemi yarışı bitirenler arasında genelde orta/orta alt/sonlara yakın sıralarda yer almam; kaldı ki hesabın biraz şaşması bir KN’da zaman sınırına takılmam anlamına gelebilir. Öngörüm, bitirme sınırı 14 saat olan bu yarışı 13-13,5 saat aralığında tamamlamaktı.

Alanya Ultra 2019 eğim grafiği, KNları ve zaman sınırları

Alanya Ultra’da start sonrası toplam 8 KN + finiş bulunuyor. Eğim grafiğini ve zaman limitlerini ilk incelediğimde KN1’in starttan sadece 5,5km uzakta olup (ki akıllı saatle koşanlardan KN1’in 4,5.km’de olduğunu söyleyenler var), 1,5 saatlik bir zaman sınırı verilmiş olmasıydı. Sonuçlarda da görüleceği üzere KN1’e en son varan koşucu 45 dakikada gelmiş (48km koşucularından biri 49 dakikada gelmiş); yani cebinde 45 dakikası daha olarak.

Foto: Organizasyon. Start sonrası Alanya Kalesi tırmanışı

Asıl dikkatimi çeken kısım ise 6,5 km. uzunluğunda ve 500m+ çıkış ve neredeyse bir o kadar da iniş gerektiren KN3 ve KN4 arasına sadece 1 saat verilmiş olup, KN4 ve KN5 arasına 2 saat verilmiş olmasıydı. Yani KN3’e saat zaman sınırları içinde 11:59’da varan bir koşucunun KN4’e 12:59’da varması gerekiyordu ki 73km sonuçlarında da görüleceği üzere bu iki KN arasındaki en iyi süre 63,5 dakika.

KN3-KN4 arası 6,5km-Yükseklik kazanımı 500m’den fazla-KNları arası süre 1 saat
KN4-KN5 arası 7km-Yükseklik kazanımı 500m’den az-KNları arası süre 2 saat
(73km’daki tüm koşucular KN4-KN5 arasını, KN3-KN4 arasından daha hızlı katetmiş.)

KN3’ten çıkarken yeterince zaman tamponu yaptığımı (KN3’e girerken cebimde 42 dakika vardı) düşünüyordum ve önümdeki 6,5 kmlik mesafe için 1,5 saatten fazla sürem vardı ancak KN4’e çıkan yokuş dikleştikçe dikleşti ve bitmek bilmedi. Ben de saat 12:40 suları hala zirveye varamamış olmanın verdiği moral bozukluğuyla ilk ultra DNF’imi* kabullendim. Daha zirveye çıkacak, bir de oradan 2km. kadar daha inip KN4’e varacaktım ve bunu yapmam için sadece 20 dakikam vardı. Kabullendim diyorum çünkü bunu başarabilmem imkansızdı ama kafam rahattı çünkü tempomu korumuş, olabildiğince akıcı ilerlemiş ve elimden geleni yapmıştım; kısaca performansımdan memnundum.

Foto: Organizasyon. Yarışın henüz başları. KN1’den KN2’ye ilerlerken

Sanki hiç bir şey olmamış gibi batonlara yüklenmeye devam ettim; ‘Belki de organizasyon bu iki KN arasına 1 saat vermemeleri gerektiğini anlamış ve en az yarım saat daha eklemiştir, sonuçta büyük çoğunluğu önümde olsa da arkamda da koşucular var’ diye geçiriyordum içimden. Aynı anlarda zihnim ‘Ne vardı 73km koşacak; 48km koşucuları çoktan dönüş yoluna geçtiler’ diye bağırıyordu. Sonunda zirveye vardım ve görevli el terminali ile numaramı okuttu; o sırada saatim 12:53’ü gösteriyordu yani KN4’ün kapanmasına 7 dakika vardı. Grafiğe göre yaklaşık 2 kilometrelik patika inişini 7 dakikada katetmem gerekiyordu ki bu mesafeyi çantam olmadan dahi 7 dakikada geçmem mümkün değildi. Saniye dahi kaybetmeden kendimi yokuş aşağı vurdum; tam o sırada zirvede fotoğraf çektirenler ve bir masanın üzerinden su takviyesi yapanlar gözümden kaçmadı. Olanlara anlam veremiyordum. Sanki ceplerinde 1 saat süre varmış gibi neden fotoğraf çektiriyorlardı, neden suyla vakit kaybediyorlardı, daha KN4’e gelmemiştik ki; hem belki organizasyon KN4 kapanışına yarım saat daha eklemişti! Belki de DNF olacaklarını anlamışlar, manzaranın ve zirvenin keyfini çıkarıyorlardı.

Foto: Organizasyon. KN1’den KN2’ye ilerlerken. Arka plandaki tepede Alanya Kalesi

Yokuş aşağı adeta depar atarken, aklıma UTMB yarışlarındaki el terminali ile okutma yapılan noktalar geldi. Bu noktalar genelde elektronik çip okuma sistemlerinin/aletlerinin lojistik anlamda çıkarılmasının zor olduğu zirvelerdeydi. Peki o noktalar gerçekten KN noktaları mıydı yoksa kayıt ve kontrol amaçlı noktalar mıydı, hatırlayamıyordum. Kafamda deli sorular dakikalardır yokuş aşağı koşturuyordum. Artık iniş eğimi azalmaya başlamıştı, neden hala KN4’e varamamıştım? Zihinsel anlamda yıpranmaya başlamıştım; daha bir kaç on dakika önce DNF’i kabullenmiştim ve KN4’e varıp, olanlarla yüzleşip otele dönmek istiyordum ama zirveden beri dakikalardır koşuyordum, suyum da çok azalmıştı ve KN4 ortalıkta yoktu.

Karşıma çıkan rampalarda batonlara yüklenmeye devam ettim. Grafiğe göre KN4 inişte olmalıydı; bense yokuşları çıkıyordum; yoksa… KN4 el terminali ile okutma yapılan zirve miydi? Zirveden 1 saat 12 dakika sonra karşıma çıkan KN’a girerken ikram masasının arkasında gördüğüm Atıl Ulaş’a ilk sorduğum soru ‘Burası kaç numaralı KN?’ oldu. ‘5’ cevabını alınca tuhaf bir şekilde rahatladım. KN4 grafikte gösterildiği gibi zirve inişinde değil, el terminali ile okutma yapılan zirvedeydi. KN4’ün kapanmasına 7 dakika kala varabilmişken, KN5’in kapanmasına 55 dakika kala varmıştım. Bariz bir hesaplama hatası olduğu ortadaydı. Yarış öncesi dikkatimi çeken KN3-KN4 arası zaman sınırı, yarışı tahminimden çok daha büyük bir şekilde etkilemişti. Ben KN4’ü geçtikten sonra kalan 7 dakika içinde sadece 2 kişi daha zamanında bu noktaya gelebilmiş ve arkadan gelen 17 kişi zaman sınırına takılmıştı. KN5 drop bag* noktası olduğundan üstümü değiştirip biraz soluklanıyorum.

Foto: Organizasyon. Üstümü değişmiş ve zihnen rahatlamış şekilde KN5’ten çıkarken

KN5’ten 6-7 dakika içinde çıkabilecekken, zihnen rahatlamanın da etkisiyle bu noktada 15 dakika kadar geçirip yola koyuluyorum; 7 dakika ile yarışta kalabilmişim ve bundan sonra işi şansa bırakmamak için koşulabilecek her yerde olabilecek en hızlı şekilde koşuyorum; yokuşları maksimum tempo ile çıkıyorum. Bu kadar zorlamama rağmen KN8’e kapanmasına 39 dakika kala gelebiliyorum ve daha bitişe 4km var (ki akıllı saatle koşanlardan KN8’den bitişe kadar 5,5km mesafe olduğunu söyleyenler vardı), üstelik bu mesafenin 2km kadarı Kleopatra Plajı kumlarında ve karanlıkta (sonradan öğrendim ki orijinal rota yaklaşık 1km asfalt, 1km plaj şeklindeymiş ama bir seçim etkinliği sebebiyle tamamı plaja dönmek zorunda kalmış).

Saat tam 19:30’da önce kafa lambamı ve sonra da tüm gün vakit kaybı stresiyle çantamdan dahi çıkaramadığım MP3 çaları kulağıma takıyorum ve KN8’den ayrılıyorum; cebimde 1,5 saat var ama gün boyu yaşadıklarım kafamın rahatlamasına izin vermiyor. Aklıma Aykut Çelikbaş’ın 2014’te ilk Spartathlon’unu* koştuktan sonra yazdığı raporda bahsettiği ‘Death Bus-Ölüm Otobüsü’ geliyor; en arkadan gelen ve zaman sınırına takılan koşucuları toplayan otobüs. 246 km. boyunca 75 KN ve toplamda 36 saatlik zaman sınırı, tamamına yakını asfalt ve müzik yasak! Tahayyül bile edemiyorum ve halime şükrediyorum. Ama bir gerçek var ki beni de kovalayan bir ‘zaman’ var. Plajda bata çıka ilerliyorum; sert zemin arıyorum ama nafile. Islak kum da kuru kum da çok yumuşak. Bir süre sonra tamamen kuru kumdan yürü/koşa başlıyorum; saat tam 20:00’de kalenin dibindeki kayalıklara varıyorum ve aynen yarış başında olduğu gibi bu sefer paralel rotadan kalenin zirvesine 20 dk. kadar karanlık bir patika tırmanışı ve kaleden aşağı iniş. İniş de neredeyse çıkış kadar sürüyor ve kapanmasına 19 dakika kala finişe varıyorum.

Finiş sonrası Ahmet Arslan’la KN zaman sınırları konusunda sohbet ediyoruz. O da durumun farkında; önümüzdeki seneler için bu konuya etraflıca el atacağına şüphem yok. Yarım saat kadar daha finişte bekliyorum. Benden sonra 6 koşucu daha 14 saat içinde yarışı tamamlamayı başarıyor. 14 saatten sonra gelen 7 koşucu daha yarışı bitirmiş sayılıyor (dünyada birçok yarış organizasyonu zaman sınırının belli bir süre üstünde gelen koşucuları yarışı bitirmiş sayabiliyor; ama bazıları da bu konuda tavizsiz ve net; 1 saniye bile geç gelseniz DNF sayılıyorsunuz).

Bir yarışa kayıt olduğunuz andan itibaren o yarış için koyulmuş olan kuralları peşinen kabul etmiş olursunuz. Buna koşu sırasında yanınızda olması gereken zorunlu malzemeler, KN zaman sınırları, finiş süresi vb. herşey dahildir; dolayısıyla bu konular hakkında bir koşucunun şikayet etme hakkı olduğunu düşünmüyorum; sonuçta kimse sizi zorla koşturmuyor, isteyerek ve bilerek bir seçim yapıyoruz.

Ama bu güzel organizasyonun sağlıklı bir şekilde büyüyerek devamlılığı bağlamında KN zaman sınırları ve finiş süresi üzerinde önemle durulması gerektiğini düşünüyorum. Görece hızlı olan koşucular için bu konu çok da önemli olmayabilirken, benim gibi yavaş veya orta hızlardaki koşucular için yarışı bitirebilmek adına çok önemli, hele yarışı ilk kez koşuyorlarsa. Bir yarışı ilk kez koşan koşucunun parkurda önceden antrenman yapma şansı yoksa, genelde yapabilecekleri önceden yazılmış yarış raporlarını okumakla, varsa video çekimlerini seyretmekle veya yarışı koşmuş olan koşuculara danışmakla sınırlı kalıyor. Bu bağlamda, 73 koşucuyla başlayan 8KNlı bir yarışın KN4’e (yarışın yarı mesafesi dahi değil) ulaşabilen 67 koşucusunun 17sinin zaman sınırına takılmasında bir tuhaflık olduğu kesin. Öte yandan da organizasyonun da ITRA ve koşucuların kazanacağı puanlar kapsamında belli yeterlilikleri (mesafe, yükseklik kazanımı vb) tutturmak zorunda olduğu da bilinen bir gerçek. Naçizane tavsiyelerim:

KN1e verilen 1,5 saatin 1 saate düşürülmesi ve kalan yarım saatin veya daha fazlasının KN4’e eklenmesi veya buradaki zaman sınırının tamamen kaldırılması; her KN’da zaman sınırı olmak zorunda değil. (bkz. UTMB organizasyonun tüm yarışları)

Organizasyon lojistik ve koşucu güvenliği açısından geceye kalmak istemiyorsa; bu durumda yarış startı 07:00’den daha erken bir saate alınabilir.

Yarış öncesinde yayınlanan eğim grafiğinde gösterilen KNlarının ve mesafelerin parkurla uyumlu olması.

2018 OCC ve 2019 Alanya Ultra verileri. OCC 17 km daha kısa ve neredeyse aynı yükseklik kazanıma sahip olmasına rağmen finiş zaman sınırı 30dk daha fazla

Parkurun ve zeminin çeşitliliğinin muhteşem olduğunu düşünüyorum ve imkanım olduğu sürece katılacağım bir organizasyon olduğunu belirtmek isterim. Özellikle taş ve kayalık zeminler bana çok sevdiğim Likya Yolu’nu hatırlattı. İşaretlemeler yeterli, KN’daki ikram bolluğu ve çeşitliliği üst seviyedeydi. Yarışların olmazsa olmazı gönüllülerin tavır, bilinç ve yaklaşımları kusursuzdu. Başta Ahmet Arslan ve Argeus olmak üzere, KN’da da desteklerini esirgemeyen Atıl Ulaş, Polat Dede ve ismini bilmediğim tüm gönüllülere ve organizasyonda görev alan tüm ekiplere, yarışa katılan ve muhabbetlerini eksik etmeyen tüm koşucu dostlara bir kez daha çok teşekkür ederim.

Unutmadan; Alanya Gazipaşa Havaalanı yarış merkezine çok daha yakın olmasına rağmen sanırım bundan sonra tercih etmeyeceğim çünkü 24 Mart Pazar günkü yoğun rüzgar sebebiyle Gazipaşa’dan olan uçuşlar iptal edildi (meğer rüzgarlı havalarda Gazipaşa’dan olan uçuşlar iptal edilirmiş); birçok koşucuyla birlikte 6 saat gecikmeyle Antalya Havalimanı’ndan uçabildik.

* KN: Kontrol Noktası
* DNF: Did not finish / Bitir(e)medi
* Drop bag: Bazı uzun ve zor yarışlarda genelde yarışın orta bölümlerinde belirlenen KN’da yarışmacıların ulaşabildikleri ve içinde genelde yedek kıyafet, ayakkabı, çorap, yiyecek vb. bulunan çanta. Bu çantayı yarış öncesi istediğiniz şekilde doldurup organizasyona teslim ediyor; ilgili KN’da ulaşabiliyor ve finişte tekrar geri teslim alıyorsunuz.
* Spartathlon 2019’da Aykut Çelikbaş (4 kez katıldı/bitirdi), Mert Derman (1 kez katıldı/bitirdi) ve Aytuğ Çelikbaş (ilk kez katılacak) koşacaklar. Bacaklarınıza, nefeslerinize kuvvet arkadaşlar. Yolunuz açık olsun!

Alanya Ultra

Tarih: 23.03.2019

Mesafe: 73 km

Süre: 13:40:55

Sıralama: Genel 35/73 – 40+Yaş Erkekler 13/26 – Erkekler Genel 29/62

Ayakkabı: Hoka Challenger ATR 2

Baton: Var

4 yorum

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*